Stefan Żeromski - życiorys - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W latach raperswilskich pisarz wiele tworzył, a jego dzieła stawały się coraz dojrzalsze. W 1895 roku pod pseudonimem Maurycy Zych opublikował w Krakowie zbiór opowiadań pt.: „Rozdziobią nas kruki, wrony” oraz tom „Opowiadań” pod własnym nazwiskiem. Przedstawił w nich problemy społeczne i ideowe, zwłaszcza ukazaną we wstrząsających i bolesnych obrazach walkę narodowowyzwoleńczą wraz z idącą za nią klęską.

Żeromscy opuścili Szwajcarię w 1896 roku. Po powrocie do kraju pisarz pracował w Bibliotece Ordynacji Zamoyskich w Warszawie. W celach leczniczych podróżował co roku do Zakopanego. W 1899 roku na świat przyszedł syn państwa Żeromskich – Adam. Od 1897 ukazują się nowe dzieła pisarza:
  • „Syzyfowe prace” (1897)
  • „Ludzie bezdomni” (1899; z datą 1900)
  • „Popioły” (1904)
Lata przed I wojną światową to okres wytężonej pracy publicystycznej i odczytowej. Rewolucja 1905 roku zaciążyła na kondycji psychicznej Żeromskiego. Na załamanie wpłynęły liczne rewizje, aresztowanie, inwigilacja policyjna oraz odnawiająca się gruźlica. Z tych dramatycznych doświadczeń wyrosły „Dzieje grzechu”, „Duma o hetmanie” i dramat niesceniczny „Róża”.

W 1909 roku Żeromski z rodziną wyjechał do Paryża. Tam poznawał literaturą i kulturę Francji, z tych doświadczeń wyrósł dramat „Sułkowski”. Pięćdziesiątą rocznicę wybuchu powstania styczniowego Żeromski uczcił powieścią pt. „Wierna rzeka” (1912). Był to ostatni rok pobytu we Francji i małżeństwa z Oktawią. W 1913 roku Żeromski ożenił się z Anną Zawadzką, malarką, matką Moniki. Pracował w tym czasie nad trylogią „Walka z szatanem”. Jej część I – „Nawracanie Judasza” i II – „Zamieć” ukazały się w 1916 roku, a ostatnia „Caritas” w 1919. W „Nawracaniu Judasza” autor posłużył się inną konstrukcją bohatera niż w „Ludziach bezdomnych”. Ryszard Nienarski w odróżnieniu od Tomasza Judyma nie rezygnuje ze szczęścia osobistego na rzecz uszczęśliwiania innych.

W czasie I wojny światowej autor próbował bezskutecznie dostać się na front do Legionów Piłsudskiego. Po ewakuacji Krakowa osiadł w Zakopanem, gdzie brał udział w pracach Naczelnego Komitetu Narodowego. W 1918 roku na krótko został prezydentem Rzeczpospolitej Zakopiańskiej. W lipcu tegoż roku zmarł jego szesnastoletni syn Adam, jego śmierć pisarz przeżył bardzo boleśnie.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Ludzie bezdomni - streszczenie szczegółowe
2  Ludzie bezdomni - PRAKTYKA
3  Ludzie bezdomni jako powieść młodopolska



Komentarze: Stefan Żeromski - życiorys

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-09-09 20:04:02

pochodzę z kieleckiej wsi, z Kakonina przy Łysogórach i Stefan Żeromski jest dla mnie, człowieka z Gór Świętokrzyskich moim osobistym patronem. Dawno już wyszedłem z tej wsi wykształciłem się, mieszkam zupełnie gdzie indziej, ale zawsze w myślach z dawnego dzieciństwa i młodości lat licealnych wracam w pamięci do tamtych czasów gdy chadzałem w Góry Świętokrzyskie, gdy były to Góry moje domowe, takie swojskie, gdzie znałem każde miejsce każdy kamień każdy strumyk. To miejsce ma szczególny urok i pozostaje na całe życie. Zwłaszcza że stamtąd się pochodzi, że jest się jakby cząstką tamtej ziemi, tamtego miejsca. Gdziekolwiek bym nie był na zawsze Góry Świętokrzyskie pozostaną w mym sercu


2018-09-03 18:00:26

Stefan Żeromski jest patronem mojej szkoły.Uważam Go za wzór do naśladowania.Był wielkim człowiekiem,i miał wiele zasług!!!!!!! Agnieszka


2018-08-21 19:05:25

Bardzo dobra biografia lecz nie jest scharakteryzowane opisy - dlaczego niektóre powieści powstają i z jakich powodów. Ogólnie praca dobra.


2011-05-23 14:33:36

W związku z tym, że jestem kustoszem Izby Pamięci Stefana Żeromskiego w Domku Żeromskiego w Gdyni Orłowie - w którym swoją siedzibę ma Towarzystwo Przyjaciół Orłowa, mam częste kontakty z turystami odwiedzającymi Domek Żeromskiego oraz spotkania edukacyjne z dziećmi i młodzieżą szkół, których St.Żeromski jest patronem (i, nie tylko z tych szkół),pragnę poinformować i zabrać głos w dyskusji dotyczącej życiorysu Stefana Żeromskiego. W roku 2010, Towarzystwo Przyjaciół Orłowa zorganizowało trzy dniowe obchody 90 rocznicy pierwszego (w Orłowie) pobytu Żeromskiego na Pomorzu.W trakcie tych obchodów m.in. były wygłoszone referaty na następujące tematy:"Życie i twórczość Stefana Żeromskiego","Język kaszubski w twórczości Stefana Żeromskie (na podstawie powieści pt."Wiatr od morza") oraz "Zasługi Stefana Żeromskiego dla Pomorza". W spotkaniach uczestniczyła młodzież z 11 (wszystkich) szkół im. Stefana Żeromskiego z województwa Pomorskiego.Śledząc informacje zamieszczane na stronach internetowych stwierdzam, że jest brak, lub bardzo mało informacji o pobytach St. Żeromskiego na Pomorzu, w ostatnim okresie Jego życia. Należy nadmienić, że w okresie lata, w latach 1920/21/22/23/24, Żeromski przebywał na Pomorzu i bardzo aktywnie włączył się w działalność społeczno - polityczną.Brał czynny udział w kampanii plebiscytowej na Warmii i Mazurach- był współautorem odezwy skierowanej do ludności tych terenów.Był współzałożycielem i współautorem statutu Towarzystwa Przyjaciół Pomorza. Był autorem odezwy dotyczącej pilnej potrzeby zbudowania portu w Gdyni.Spotykał się na wiecach z miejscową ludnością. Nawoływał do wspólnych działań wszystkich Polaków, razem z mieszkańcami Kaszub na rzecz zagospodarowania nadmorskich obszarów, które po 123 latach zaboru pruskiego wróciły na "łono" Ojczyzny.Z obserwacji i materiałów zebranych z pobytu na Pomorzu powstały kolejne książki Żeromskiego, że wspomnę tylko o powieści "Wiatr od morza", której autor został zgłoszony do literackiej nagrody Nobla. Natomiast, w informacjach zamieszczanych na stronach internetowych znajduje "dziwne" zapisy dotyczące związku Żeromskiego z Anną Zawadzką.Jeżeli podawana jest informacja - łącznie z datą- dotyczącą ślubu Żeromskiego z Oktawią i przy braku informacji o ich rozwodzie (Oktawia, mimo prośby Żeromskiego, nie zgodziła się na rozwód), informuje się czytelników, że w roku 1913 Żeromski ożenił się z Anną Zawadzką - nie informując jaki to był ślub i nie przywołując treści dokumentu tego ślubu.Spotykam również takie enigmatyczne określenia jak: "Stefan Żeromski założył nową rodzinę", albo jeszcze inne: "Stefan Żeromski uznał Annę Zawadzką za swoją żonę" Przy moim pełnym szacunku i uznaniu dla twórczości Stefana Żeromskiego i jego działalności społecznej,uważam, że należy unikać takich określeń, ustalić i przyjąć jedną wersję życiorysu Żeromskiego. Jaka ona winna być? Prawdziwa i zgodna z prawdą! Z pewnością nie wpłynie to ujemnie na ocenę dorobku oraz wkładu Żeromskiego do polskiej literatury. W publikacjach dotyczących życiorysu St. Żeromskiego, jedynie w książce pt. "Żeromskiego świat i Polska", wydanej w roku 2003, na str.106 - autor tej książki,Bolesław Pękala prof nadzw.byłej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy, dr. hab. nauk humanistycznych, literaturoznawstwa, dydaktyki literatury, absolwent Uniwersytetu M.Kopernika w Toruniu (I stopień) i pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim(II stopień), w nim również doktoryzował się, habilitację uzyskał na Uniwersytecie M. Curie Skłodowskiej w Lublinie - napisał: "W r. 1920 wydrukowany został Wybieg instynktu, a w maju tego samego roku wyjechał pisarz z Moniką i Anną Zawadzką nad morze do Orłowa..." - nie, jak piszą inni autorzy biografii Żeromskiego - "...,z żoną Anną". Pragnę jeszcze zwrócić uwagę na błędną informację dotyczącą wieku Adama w dniu jego śmierci. Adam miał lat 19, a nie 16, jak mylnie zostało to odnotowane, na stronie internetowej, w biografii Żeromskiego. - Henryk.


2011-03-18 08:35:26

Stefan Żeromski jest pochowany wraz z żoną i córką,na cmentarzu Ewangelicko Reformowanym przy ul.Żytniej w Warszawie.Gdy jadę na grób mojej idolki,piosenkarki Anny German,zawsze zapalam znicz na Jego grobie.Widziałam wiązanki od młodzieży z różnych szkół,a z naszych stron nie spotkałam co jest bardzo przykre.




Streszczenia książek
Tagi: