Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Stefan Żeromski (pseud. Maurycy Zych) urodził się 14 października 1864 roku w Strawczynie (Kieleckie). Jego losy, tak typowe dla inteligencji końca XIX wieku i początkow XX, pełne bolesnych doświadczeń i gorzkich rozczarowań oraz trudów poniesionych w walce o byt, zostały w dużym stopniu odzwierciedlone w twórczości literackiej.

Dzieciństwo przyszły pisarz spędził w Ciekotkach, we wsi oddalonej 20 km od Kielc, w samym środku Gór Świętokrzyskich. Ta piękna okolica, pełna w odczuciu Żeromskiego czaru i tajemnic, wielokrotnie została opisana w opowiadaniach i powieściach pisarza. Krajobrazy te stały się tłem dla przeżyć i rozterek bohaterów „Ludzi bezdomnych” czy „Syzyfowych prac”.

Żeromski bardzo wcześnie stracił rodziców. Najpierw stracił matkę, z którą był głęboko związany. Jakąś cząstkę tej kobiety, którą tak kochał przedstawił w swych kobiecych bohaterkach m.in. matce Borowcza w „Syzyfowych pracach”, pani Daszkowskiej – gruźliczce z „Ludzi bezdomnych”, Barykowej w „Przedwiośniu”. Już w gimnazjum był skazany wyłącznie na siebie, został sam na świecie i sam musiał się utrzymać. Dorabiał korepetycjami, niewielkiej pomocy udzielała mu dalsza rodzina. Bieda, brak czasu i niedożywienie były przyczyną gruźlicy, a także kłopotów z nauką. Żeromskiemu nigdy nie udało się zrobić matury, był na to za słaby i miał zbyt duże zaległości.

Jednakże po ukończeniu gimnazjum, w którym znajdował się pod wpływem silnej osobowości polonisty Antoniego Gustawa Bema, jesienią 1886 roku udał się do Warszawy. Wstąpił do Szkoły Weterynaryjnej, bowiem tylko tam przyjmowano bez matury. Wkrótce trudności finansowe, które uniemożliwiły kontynuację studiów, zmusiły Żeromskiego do podjęcia pracy zarobkowej jako guwerner na dworach szlacheckich. Ten tryb życia dostarczył młodemu nauczycielowi bogatych obserwacji różnych środowisk a także przeżyć osobistych, które stały się podwaliną do jego bogatej twórczości prozatorskiej. Pierwsze opowiadania, w których ujawnił swoją głęboką wrażliwość na krzywdę społeczną ludu oraz krytyczną postawę wobec społeczeństwa ziemiańskiego, drukował „Głos”. Były to:
  • „Ananke”
  • „Zapomnienie”
  • „Siłaczka”
  • „Zmierzch”
  • „Niedziela”
W 1890 roku Stefan Żeromski otrzymał posadę korepetytora w Nałęczowie. Tam poznał Oktawię z Radziwiłowiczów Rodkiewiczową, z którą wziął ślub w 1892 roku. Wraz z żoną wyjechał do Szwajcarii, by objąć posadę bibliotekarza w Muzeum Narodowym Polskim w Raperswilu. Praca ta przyniosła rodzinie stabilizację materialną a pisarzowi samodzielne, wnikliwe studia historyczne. W raperswilskim muzeum znalazł bowiem materiały polskich grup konspiracyjnych i emigracyjnych. Ponadto zmiana klimatu dobrze wpłynęła na zdrowie i samopoczucie pisarza. W Szwajcarii Żeromski nawiązał wiele kontaktów np. z seniorem polskiego socjalizmu – Bolesławem Limanowskim, działaczem rewolucyjnym i teoretykiem kooperatyzmu – Edwardem Abramowskim. Ich poglądy wywarły duży wpływ na młodego twórcę. Abramowski stał się prototypem postaci Korzeckiego w „Ludziach bezdomnych” oraz ideowym patronem postawy Gajowca z „Przedwiośnia”. Podczas wycieczek do Zurychu autor „Siłaczki” poznał Gabriela Narutowicza.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij





Komentarze: Stefan Żeromski - życiorys

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-11-18 21:16:09

Stefan Żeromski jest pochowany wraz z żoną i córką,na cmentarzu Ewangelicko Reformowanym przy ul.Żytniej w Warszawie.Gdy jadę na grób mojej idolki,piosenkarki Anny German,zawsze zapalam znicz na Jego grobie.Widziałam wiązanki od młodzieży z różnych szkół,a z naszych stron nie spotkałam co jest bardzo przykre.


2018-10-31 15:02:44

Moim zdaniem Stefan Żeromski miał cięzkie życie. Najpierw jako nastolatek jest pozostawiony sam sobie, musi sobie jakoś radzić, utrzymywac, się. Ma niespełnione marzenie o studiach medycznych, do tego traci syna. Moim zdaniem to jest bardzo smutne. Zapewne, były tez i szczęśliwe momenty w jego życiu, ale te smutniejsze bardziej to przykrywają. Co do jego postaci, to zapewne był wielki, jego dzieła są godne uznania. Jest on patronem również mojej szkoły i jestem z tego dumna.


2018-10-29 22:08:02

patronem mojej szkoly takze jest Stefan Żeromski.. nigdy sie szczegolnie nie interesowalam kto to byl itd ale przy okazji przerabiania lektury "ludzie bezdomni" ktora mi sie b.podoba zdecydowalam sie "poznac" Zeromskiego i musze powiedziec ze facet mial wyjatkoooowo ciezko i strasznie Go podziwiam.. czytalam juz mase art na jego temat i naprawde ten czlowiek byl wyjatkowy !!!


2018-10-26 18:23:54

Jestem właśnie w trakcie przerabiania lektuty autorstwa Stefana Żeromskiego pt. "Syzyfowe prace" i mówiąc sczerze ksiąka ta robi wrażenie. Uważam, że Stefan Żeromski jest jednym z najlepszych pisarzy polskich.


2018-10-22 14:28:26

... Zabieram sie do ludzi bezdomnych i chcialem zobaczyc, czy osoba ktora to napisala ,miala wystarczajaco ciekawe zycie zeby stworzyc cos godnego uwagi i dochodze do wniosku ,ze warto zaryzykowac.




Streszczenia książek
Tagi: